Awaria panelu operatorskiego przy sprawnym sterowniku należy do najczęstszych zdarzeń w utrzymaniu ruchu. Oryginalny terminal bywa wycofany z produkcji, a jego cena — nieproporcjonalna do wartości pozostałej części instalacji. Powstaje wówczas pytanie, czy panel innego producenta można przyłączyć do sterownika już pracującego w maszynie. Odpowiedź jest w większości przypadków twierdząca i nie wymaga wymiany sterownika, natomiast pewien zakres ingerencji w jego konfigurację bywa konieczny: w wielu sterownikach port komunikacyjny trzeba uprzednio uaktywnić, co pociąga za sobą wgranie zmiany do urządzenia. Przypadki, w których metoda nie prowadzi do celu, omówiono w rozdziale 7. Niniejsze opracowanie przedstawia kryteria pozwalające ocenić taką możliwość samodzielnie, przed podjęciem decyzji zakupowej.
Panel Xinje nie jest terminalem przypisanym do sterowników jednego producenta. Oprogramowanie projektowe TouchWin Pro zawiera bibliotekę gotowych sterowników protokołów obejmującą znaczną część rynku automatyki, a dla urządzeń spoza tej biblioteki panel posługuje się standardowym protokołem Modbus w odmianach RTU i TCP. Trzecią możliwość stanowi protokół swobodny, programowany w języku C, który pozwala obsłużyć również urządzenia z protokołem firmowym.
Warunki bezpiecznej pracy. Czynności montażowe przy listwach przyłączeniowych wykonuje się przy odłączonym zasilaniu wszystkich urządzeń. Prace w szafie sterowniczej należą do zakresu osób o odpowiednich kwalifikacjach, zgodnie z przepisami krajowymi. Za treść programu sterującego, za skutki jego modyfikacji oraz za ocenę wpływu zmian na bezpieczeństwo maszyny odpowiada jej użytkownik lub podmiot wprowadzający maszynę do obrotu. Jeżeli terminal operatorski uczestniczy w funkcji bezpieczeństwa albo realizuje zatrzymanie awaryjne, zakres wymaganej ponownej oceny zgodności rozstrzyga się indywidualnie, przed wykonaniem wymiany.
1. Kiedy warto wymienić sam panel operatorski
Cztery sytuacje, w których wymiana terminala bez przebudowy warstwy sterowania okazuje się rozwiązaniem tańszym i szybszym:
- Uszkodzenie panelu przy sprawnym sterowniku. Program sterujący pozostaje nienaruszony, brakuje wyłącznie interfejsu operatorskiego. Zakres czynności ogranicza się wówczas do warstwy komunikacji i wizualizacji, bez ingerencji w logikę maszyny.
- Wycofanie oryginalnego terminala z produkcji. Zaopatrzenie na rynku wtórnym obarczone jest ryzykiem, a przy kolejnej awarii problem powraca w niezmienionej postaci.
- Nieproporcjonalna cena oryginału. W przypadku starszych urządzeń koszt terminala bywa porównywalny z wartością całej szafy sterowniczej.
- Potrzeba funkcji niedostępnych w dotychczasowym terminalu. Receptury, archiwizacja wartości procesowych, eksport danych na nośnik zewnętrzny, zdalny podgląd. Jest to najczęstsza przyczyna wymiany panelu wciąż sprawnego technicznie.
Ograniczenia tej metody, a więc przypadki, w których nie prowadzi ona do celu, omówiono w rozdziale 7. Ich znajomość jest warunkiem prawidłowego doboru.
2. Trzy warstwy zgodności panelu ze sterownikiem
Pytanie o współpracę panelu z danym sterownikiem rozkłada się na trzy niezależne warstwy. Każda z nich może stanowić przyczynę niepowodzenia osobno i każda daje odmienny obraz objawów, co pozwala prowadzić diagnostykę w ustalonym porządku.
| Warstwa | Kryterium rozstrzygające | Objaw niezgodności |
|---|---|---|
| Fizyczna | Czy sterownik dysponuje wolnym portem i w jakim standardzie — RS232, RS485, RS422 czy Ethernet? | Całkowity brak odpowiedzi, cisza na łączu. |
| Protokołu | Jakim protokołem oba urządzenia mają się porozumiewać — gotowym sterownikiem z biblioteki, Modbusem, czy protokołem własnym? | Ruch na łączu występuje, panel zgłasza jednak błąd komunikacji. Przy Modbusie urządzenie podrzędne może odpowiedzieć kodem wyjątku, wskazującym na niedozwoloną funkcję lub niedozwolony adres. |
| Adresowania | Pod jakim adresem znajduje się w pamięci sterownika zmienna przeznaczona do wyświetlenia? | Komunikacja przebiega poprawnie, wartości są jednak błędne lub zerowe. |
Ta sama rama pojęciowa obowiązuje w przewodniku po komunikacji sterownika Xinje z panelem HMI, dzięki czemu przejście między obydwoma opracowaniami nie wymaga przyswojenia odrębnej terminologii.
3. Port i standard łącza — RS232, RS485, RS422, Ethernet
Analizę należy rozpocząć od sterownika, nie od katalogu paneli. To sterownik narzuca standard łącza, panel dobiera się natomiast do zastanych warunków.
Właściwości standardów istotne przy doborze
RS232 łączy dokładnie dwa urządzenia na odcinku rzędu kilku metrów. W starszych sterownikach występuje najczęściej jako port programowania. Jest to standard najprostszy w uruchomieniu, ponieważ nie przewiduje ani terminacji, ani adresacji stacji. Wymaga natomiast zgodności rozpisu styków: część urządzeń oczekuje połączenia prostego, część — skrosowanego, w którym linie nadawcza i odbiorcza są wymienione.
RS485 stanowi magistralę: na jednej parze przewodów może pracować wiele urządzeń, na dystansie liczonym w setkach metrów. Wymaga w zamian poprawnej polaryzacji linii A/B, terminacji na obu końcach oraz jednoznacznego wskazania urządzenia nadrzędnego. Jest to obecnie najpowszechniejszy port komunikacyjny w automatyce przemysłowej.
RS422 wykorzystuje cztery przewody, z rozdzielonymi parami nadawczą i odbiorczą, przy czym pary te łączy się krzyżowo: wyjście nadawcze jednego urządzenia z wejściem odbiorczym drugiego. Standard ten występuje przede wszystkim w starszych sterownikach produkcji japońskiej i to on przesądza o tym, że nie każdy panel można przyłączyć do dowolnego sterownika — nie wszystkie modele wyposażono w port tego standardu.
Wyposażenie portowe paneli Xinje
Poniższe zestawienie przedstawia rzeczywiste wyposażenie portowe rodzin dostępnych w ofercie. Ma ono znaczenie rozstrzygające: najczęstszym błędem doboru jest zamówienie wariantu pozbawionego wymaganego portu, ponieważ modele w obrębie jednej serii różnią się właśnie tym parametrem.
Zapis w postaci „RS232/RS485/RS422” wymaga jednego wyjaśnienia, bez którego prowadzi do błędnych wniosków projektowych. Oznacza on standard wybieralny w konfiguracji portu, nie zaś trzy łącza dostępne jednocześnie. Jeden port szeregowy obsługuje w danej chwili dokładnie jeden standard. Możliwość obsługi dwóch urządzeń jednocześnie wynika z obecności dwóch odrębnych portów, COM1 i COM2, a nie z liczby standardów wymienionych w jednej komórce.
| Rodzina | COM1 | COM2 | COM3 | Ethernet |
|---|---|---|---|---|
| TS2-400, TS2-700 | RS232 | RS485 | — | tylko w wariancie „-E” |
| TS3-700-M, TS3-1000-M | RS232/RS485 | RS232/RS485/RS422 | — | — |
| TS3-700-M3 | RS232/RS485 | RS232/RS485/RS422 | RS485 | — |
| TS3-700-E, TS3-1000-E | RS232/RS485 | RS232/RS485/RS422 | — | RJ45 |
| TS3-700-Z, TS3-1000-Z | RS232 | RS485 | — | — |
| TS5-700, TS5-1000 | RS232/RS485 | RS232/RS485/RS422 | — | RJ45 10/100 |
| TS5D-1500 | RS232/RS485 | RS232/RS485/RS422 | — | dwa gniazda RJ45 10/100 |
| TG — port PLC | RS232/RS422/RS485 warianty „-XT” bez RS422; warianty „-ZT” z usuniętym RS422 |
— | — | RJ45 w wariantach „-ET” |
Rodzina TG wymaga odrębnego komentarza, ponieważ jej opisy katalogowe wymieniają dwa gniazda szeregowe. Do współpracy z obcym sterownikiem przeznaczony jest wyłącznie port PLC. Drugie gniazdo jest portem pobierania programu, pracującym w standardzie RS232 lub RS485; nie należy go traktować jako drugiego portu urządzeniowego, a w modelu TGM465-ET nie występuje ono w ogóle. Panel rodziny TG obsługuje zatem jedno łącze urządzeniowe, nie dwa.
Z zestawienia wynikają trzy wnioski o znaczeniu projektowym. Po pierwsze, obecność dwóch niezależnych portów szeregowych umożliwia obsługę obcego sterownika na jednym z nich i falownika lub serwonapędu na drugim; jeden panel zastępuje wówczas terminal operatorski oraz osobny pulpit napędu. Dotyczy to rodzin TS3 (z wyjątkiem wariantów „-Z”), TS5 oraz TS5D. Po drugie, obecność w maszynie sterownika z portem RS422 zawęża wybór do rodzin TS3, TS5, TS5D oraz TG, przy czym w rodzinie TG należy pominąć warianty „-XT” i „-ZT”. Po trzecie, warianty oznaczone „-Z” oraz „-M” nie mają interfejsu Ethernet i nie przewidziano możliwości jego późniejszego doposażenia.
Łącze sieciowe
Połączenie w standardzie Ethernet daje dwie korzyści nieosiągalne dla łącza szeregowego: wyższą przepustowość przy dużej liczbie zmiennych prezentowanych jednocześnie oraz możliwość zdalnego dostępu. Dla paneli rodziny TGM, a więc sieciowych odpowiedników rodziny TG, katalog producenta wskazuje otwartą strukturę sieciową obejmującą urządzenia Modbus TCP oraz sterowniki Siemens S7-1200 i S7-300, Mitsubishi Melsec, Keyence KV5000, LS XGT i Omron FINS TCP. Panele rodzin TS3-E, TS5 i TS5D dysponują interfejsem RJ45 i korzystają z biblioteki sterowników protokołów opisanej w rozdziale 4.
4. Protokół — sterownik z biblioteki TouchWin Pro, Modbus albo protokół swobodny
Droga pierwsza: gotowy sterownik protokołu
Rozwiązanie najdogodniejsze i w każdym przypadku wymagające sprawdzenia w pierwszej kolejności. Podczas zakładania projektu w TouchWin Pro z listy wybiera się markę i rodzinę przyłączonego urządzenia, po czym panel adresuje zmienne zgodnie z nazewnictwem przyjętym przez producenta tego urządzenia. Odpada wówczas zarówno przeliczanie adresów, jak i sięganie do mapy pamięci.
Wymaga zaznaczenia, że mowa tu o sterowniku protokołu, to jest o module programowym wewnątrz panelu, nie zaś o sterowniku programowalnym PLC. W dalszej części opracowania określenie „sterownik” bez dodatkowego dookreślenia odnosi się do sterownika programowalnego, natomiast moduł programowy nazywany jest konsekwentnie sterownikiem protokołu.
Zakres biblioteki jest szeroki. Poniższe zestawienie odczytano z okna wyboru urządzenia dla portu COM1 w oprogramowaniu TouchWin Pro, w projekcie panelu rodziny TS. Pozycje uporządkowano według charakteru wpisu, co ujawnia dwoistą naturę tej listy: obok nazw producentów występują na niej samodzielne standardy komunikacyjne.
| Charakter pozycji | Wpisy dostępne na liście |
|---|---|
| Producenci sterowników, napędów i systemów ruchu | XINJE, Siemens, Mitsubishi, Delta, Keyence, LS (LG), Vigor, Omron, INOVANCE, FATEK, Matsushita, AB, Koyo, ABB, Emerson, Schneider, Haiwell, Beckhoff, HCFA, Trio Motion Technology, Seiko Epson Corporation |
| Standardy i protokoły niezwiązane z jedną marką | Modbus, OPC UA, CODESYS Automation Alliance, Free Protocol |
Zestawienie to wymaga trzech zastrzeżeń. Po pierwsze, każda pozycja rozwija się w podrzędny wybór konkretnej serii lub protokołu danego producenta, wobec czego obecność marki na liście nie przesądza jeszcze o obsłudze każdego jej modelu. Po drugie, okno wyboru wyposażone jest w pasek przewijania, lista może być zatem dłuższa niż zakres widoczny jednorazowo. Po trzecie, biblioteka sterowników protokołów stanowi własność konkretnej wersji oprogramowania, nie zaś dokumentacji katalogowej, i podlega rozszerzaniu wraz z kolejnymi aktualizacjami — stan przedstawiony powyżej odpowiada wersji oprogramowania dostępnej w dniu 6 sierpnia 2026 r. i wymaga potwierdzenia w posiadanej instalacji.
Na uwagę zasługuje obecność na liście pozycji Modbus oraz Free Protocol. Potwierdza ona, że opisane niżej drogi druga i trzecia nie są obejściem stosowanym w braku właściwego sterownika protokołu, lecz równoprawnymi trybami pracy, przewidzianymi przez producenta i wybieranymi w tym samym oknie dialogowym.
Droga druga: protokół Modbus RTU lub Modbus TCP
Jeżeli dla danego urządzenia nie przewidziano dedykowanego sterownika protokołu, a urządzenie posługuje się Modbusem — czyni tak obecnie niemal każdy falownik, licznik energii, miernik, regulator temperatury oraz waga przemysłowa — panel łączy się z nim w roli urządzenia nadrzędnego. Nakład dodatkowy sprowadza się do jednej czynności: zmienne adresuje się numerami rejestrów, które należy odczytać z dokumentacji danego urządzenia. Praktyczne konsekwencje omówiono w rozdziale 6.
Producent wskazuje wprost na obsługę sterowników pracujących w standardzie Modbus oraz na możliwość przyłączenia do jednego portu komunikacyjnego wielu urządzeń posługujących się tym protokołem jednocześnie — sterowników, falowników, serwonapędów i mierników.
Droga trzecia: protokół swobodny
Rozwiązanie przewidziane dla urządzeń z protokołem firmowym, nieobsługiwanych ani przez bibliotekę sterowników protokołów, ani przez Modbus. Katalog wskazuje na możliwość zaprogramowania obsługi łącza we własnym zakresie w języku C, co obejmuje typowe przypadki spotykane na hali produkcyjnej: wagi, czytniki kodów kreskowych, mierniki laboratoryjne oraz drukarki etykiet. Jest to droga najbardziej pracochłonna z trzech omówionych, bywa jednak jedyną prowadzącą do celu.
Kryteria wyboru drogi
| Stan faktyczny | Postępowanie | Nakład pracy |
|---|---|---|
| Urządzenie występuje na liście sterowników protokołów | Wybór pozycji z listy, adresowanie symboliczne | Minimalny — konfiguracja, nie programowanie |
| Urządzenia brak na liście, posługuje się jednak Modbusem | Konfiguracja panelu jako urządzenia nadrzędnego Modbus, adresowanie numerami rejestrów | Umiarkowany — konieczne przeniesienie mapy rejestrów |
| Urządzenie nie posługuje się Modbusem | Protokół swobodny w języku C albo konwerter protokołu | Znaczny — jest to już programowanie łącza |
5. Kilka urządzeń na jednym porcie RS485
Na magistrali RS485 może pracować wiele urządzeń, przy czym rolę urządzenia nadrzędnego pełnić może wyłącznie jedno z nich. Jeżeli panel ma odpytywać sterownik oraz falownik, to panel jest urządzeniem nadrzędnym, a sterownik i falownik występują jako urządzenia podrzędne; każde z nich wymaga własnego, niepowtarzalnego numeru stacji.
Wynika stąd konsekwencja pomijana zwykle na etapie projektu: panel odpytuje urządzenia sekwencyjnie, wobec czego czas odświeżenia ekranu rośnie wraz z liczbą urządzeń oraz liczbą zapytań kierowanych do każdego z nich. Ekran prezentujący kilkanaście wartości pochodzących z trzech urządzeń odświeża się zauważalnie wolniej niż ten sam ekran zasilany z jednego źródła. Rozwiązaniem najprostszym jest wykorzystanie dwóch niezależnych portów szeregowych, co pozwala rozdzielić ruch na dwie magistrale odpytywane równolegle.
Drugim typowym błędem jest przyłączenie panelu do portu, na którym w obcym sterowniku pracuje już inne urządzenie nadrzędne albo programator. Port musi być wolny, nie zaś wyłącznie fizycznie dostępny.
6. Adresowanie — dane wymagane z dokumentacji obcego sterownika
Postępowanie zgodne z drogą drugą, a więc oparte na protokole Modbus, wymaga odczytania z dokumentacji obcego urządzenia pięciu informacji:
- mapy rejestrów — przyporządkowania numeru adresu poszczególnym wielkościom;
- typu danych — szerokości słowa (16 lub 32 bity) oraz obecności znaku;
- kolejności słów w wartościach 32-bitowych — producenci stosują dwie przeciwstawne konwencje, a pomyłka skutkuje wartościami rażąco dużymi lub ujemnymi;
- mnożnika i pozycji przecinka — częstotliwość 50,0 Hz bywa zapisywana jako liczba całkowita 500;
- praw dostępu — wskazania rejestrów przeznaczonych wyłącznie do odczytu.
Trzy okoliczności odpowiadają za największą część czasu traconego przy pierwszym uruchomieniu. Pierwszą jest numeracja rejestrów rozpoczynana od zera albo od jedynki, zależnie od producenta; objawia się ona przesunięciem wszystkich wartości o jedną pozycję. Drugą jest zapis adresu z przesunięciem 40001, spotykany w dokumentacji starszej daty, w którym oznaczenie 40012 odpowiada w rzeczywistości rejestrowi o numerze 11. Trzecią jest utożsamienie wyjść bitowych z rejestrami słowowymi; stanowią one odrębne przestrzenie adresowe, w których ten sam numer wskazuje na zupełnie różne wielkości. Zestawienie czterech przestrzeni adresowych Modbusa wraz z właściwymi im kodami funkcji zawiera przewodnik po komunikacji sterownika Xinje z panelem HMI.
7. Ograniczenia metody — kiedy wymiana panelu nie wystarczy
Rozdział ten należy przeczytać przed złożeniem zamówienia, ponieważ opisuje przypadki, w których zakup nie rozwiąże problemu.
Panel nie programuje obcego sterownika. Odczytuje i zapisuje jego pamięć, nie modyfikuje natomiast programu sterującego. Funkcja nieprzewidziana w logice maszyny nie zostanie dodana przez terminal.
Komunikacja musi być w obcym sterowniku uaktywniona. W wielu sterownikach port szeregowy wymaga uprzedniego włączenia w konfiguracji i ustawienia parametrów transmisji, co pociąga za sobą wgranie zmiany do urządzenia. Zabezpieczenie programu hasłem, do którego przedsiębiorstwo nie ma dostępu, stanowi w tej sytuacji przeszkodę rzeczywistą i wymaga rozstrzygnięcia z autorem programu przed zakupem panelu.
Nazwy zmiennych nie przenoszą się automatycznie. Import listy symboli z projektu obcego sterownika nie jest możliwy. Ekrany wizualizacji buduje się od podstaw, wskazując każdą zmienną osobno.
Częstotliwość odświeżania wymaga zaplanowania. Przy kilkudziesięciu zmiennych prezentowanych na jednym ekranie liczba odpytań staje się odczuwalna. Rozwiązanie polega na rozdzieleniu danych pomiędzy ekrany, grupowaniu zmiennych w ciągłych blokach adresów i odpytywaniu wyłącznie wielkości aktualnie widocznych.
Udział terminala w funkcji bezpieczeństwa wyłącza metodę. Jeżeli dotychczasowy panel realizuje zatrzymanie awaryjne, potwierdzenie strefy albo inną funkcję objętą oceną zgodności maszyny, wymiana terminala przestaje być czynnością wyłącznie serwisową. Zakres wymaganej dokumentacji i ponownej oceny należy w takim przypadku ustalić przed zakupem.
8. Lista kontrolna przed zakupem panelu HMI
Poniższe siedem pytań wyczerpuje zakres informacji potrzebnych do doboru. Znajomość odpowiedzi na wszystkie sprowadza dobór do czynności formalnej; brak odpowiedzi na którekolwiek wskazuje miejsce, w którym skupia się ryzyko przedsięwzięcia.
- Jaka marka i jaki dokładnie model sterownika pracuje w maszynie?
- Który port pozostaje wolny i w jakim standardzie pracuje — RS232, RS485, RS422 czy Ethernet?
- Czy komunikacja na tym porcie jest uaktywniona i czy istnieje dostęp do programu pozwalający to zweryfikować?
- Czy dostępna jest mapa rejestrów urządzenia, na wypadek braku gotowego sterownika protokołu?
- Ile zmiennych ma być prezentowanych na jednym ekranie i z jaką częstotliwością odświeżania?
- Czy wymagany jest interfejs Ethernet, dostęp zdalny albo eksport danych na nośnik zewnętrzny?
- Jaka przekątna ekranu i jakie warunki pracy — temperatura, zapylenie, mycie stanowiska?
Odpowiedzi na te pytania wystarczą, aby wskazać właściwy panel. Wystarczy przesłać je na adres biuro@automation.net.pl — w odpowiedzi wskażemy, czy dla danego sterownika istnieje gotowy sterownik protokołu, oraz który wariant panelu ma wymagany port.
9. Dobór panelu Xinje do sterownika Siemens, Mitsubishi, Delta i innych marek — cztery konfiguracje
| Scenariusz | Rozwiązanie | Uzasadnienie |
|---|---|---|
| Wymiana niewielkiego terminala, jedno urządzenie na magistrali RS485 | TS2-400-Z (4,3″), TS2-700-Z (7″) | Najniższy próg wejścia. Port COM2 w standardzie RS485 obsługuje magistralę, COM1 w standardzie RS232 pozostaje wolny. |
| Obcy sterownik na jednym porcie, falownik lub serwonapęd na drugim | TS3-700-M (7″), TS3-1000-M (10,1″) | Dwa niezależne porty szeregowe, przy czym COM2 pozwala wybrać RS422. Jeden panel zastępuje terminal oraz pulpit napędu. |
| Obcy sterownik w sieci Ethernet, wymagany dostęp zdalny | TS5-700-E (7″), TS5-1000-E (10,1″), TS5D-1500-E2 (15,6″) | Interfejs RJ45 obok obu portów szeregowych, większa pamięć, w modelu TS5D-1500-E2 dwa gniazda sieciowe. |
| Wymiana starego terminala tekstowego | seria OP i TG | Zbliżony format zabudowy i sposób obsługi. Port PLC w rodzinie TG pozwala wybrać RS232, RS485 albo RS422, z wyłączeniem wariantów „-XT” i „-ZT”. W rodzinie OP standard zależy od wykonania: modele podstawowe obsługują RS232 i RS422, natomiast RS485 dostępny jest w wariancie z końcówką „-S”, co przy magistrali RS485 ma znaczenie rozstrzygające. |
Kompletacja wymaga ponadto zasilacza 24 V DC dla panelu, przewodu komunikacyjnego oraz — przy dłuższej magistrali RS485 — terminacji. Przewód do obcego sterownika wykonuje się zwykle samodzielnie, według rozpisu styków zawartego w jego dokumentacji; przewody katalogowe Xinje przeznaczone są do urządzeń tej marki.
- Panele serii TS — rodzina aktualna, przekątne od 4,3″ do 15,6″
- Panele serii OP i TG — konstrukcje klasyczne, do wymian jeden do jednego
- JA-ET — rezystor terminujący do gniazd RJ45. Przy zaciskach śrubowych A/B stosuje się rezystor 120 Ω
Wszystkie panele HMI · sterowniki PLC · falowniki
Sterownik spoza listy — weryfikacja indywidualna
Jako wyłączny dystrybutor Xinje w Polsce traktujemy dobór panelu do sterownika obcej marki jako element obsługi handlowej. Zgłoszenie kierowane na adres biuro@automation.net.pl powinno zawierać trzy informacje: model sterownika, oznaczenie wolnego portu wraz z jego standardem oraz zakres wielkości przewidzianych do prezentacji na ekranie. W odpowiedzi wskazujemy, czy dla danego urządzenia istnieje gotowy sterownik protokołu, a w razie jego braku — przebieg postępowania opartego na protokole Modbus wraz z oszacowaniem nakładu pracy.
Zakres ten obejmuje dobór urządzenia oraz wskazanie drogi postępowania. Wykonanie projektu wizualizacji, oprogramowanie protokołu swobodnego oraz uruchomienie na obiekcie stanowią odrębny zakres, wyceniany indywidualnie.
W przypadku gdy po drugiej stronie łącza ma pracować sterownik Xinje, punktem wyjścia jest przewodnik po komunikacji sterownika Xinje z panelem HMI przez Modbus RTU, który prowadzi przez konfigurację krok po kroku, aż do testu na urządzeniu rzeczywistym.